Spomenik se nalazi se u gradskom gej okrugu Kastro i sagraðen je od petnaest trouglastih pilona od granita. Na svakom je urezan ružičasti trougao. Spomenik je podignut u spomen desetinama hiljada gej muškaraca i lezbejki žrtava ubilačkog nacističkog režima.
Iako većina nije završila u koncentracionim logorima, mnogi su bili podvrgnuti teškoj robiji, koja je sama po sebi značila smrtnu kaznu.
Procjenjuje se da je oko 200.000 ljudi umrlo zato što je bilo izrabljivano.
Nacistički “doktori” su naročito voljeli da eksperimentišu na gej muškarcima, da vide da li mogu da otkriju i iskorijene uzrok njihove homoseksualnosti.
Oslobaðanjem Evrope nije prestao progon, pošto se Paragraf 175 njemačkog kaznenog zakona, koji zabranjuje gej odnose, zadržao u zakonu zapadne Njemačke sve do ranih sedamdesetih.
Gej žrtve trećeg rajha se uglavnom ne pamte – priznati da nije u redu iskorijeniti cijelu grupu ljudi zbog njihove seksualnosti znači priznati da gej muškarce i lezbejke treba tretirati jednako kao i heteroseksualce, a to ne žele da urade svi političari.
Podizanje spomenika finansirala je Eureka Valley Promotion Association. Gustavo Serina, predsjednik Asocijacije, podsjetio je da je spomenik podignut kako se ovakvi zločini više nikad ne bi dogodili.
“Ljudi moraju da shvate da, ukoliko marginalizujemo jednu grupu ili pojedinca/ku na osnovu njihovih karakteristika, rizikujemo da marginalizujemo svakoga,” izjavio je Serina.
Organizovan je konkurs za pronalaženje najpogodnijeg dizajna za spomenik.
Prevela: Radenka Grubačić
Lektorisala: Aleksandra R.